Í byrjun níunda áratugarins létu konur um allan heim mikið til sín taka í friðarmálum. Árið 1981 gengu konur frá Kaupmannahöfn til Parísar og árið eftir gengu þær frá Stokkhólmi til Minsk í Sovétríkjunum. Friðargöngurnar voru mótmæli gegn kjarnorkuvopnum í austri og vestri, gegn staðsetningu nýrra kjarnorkuvopna í Evrópu og lýst var yfir stuðningi við kjarnorkuvopnalaus svæði.

Árið 1983 gengu konur frá New York til Washington. Tvær íslenskar konur voru með í för. Þær María Jóhanna Lárusdóttir, varaþingkona Kvennalistans og Guðrún Agnarsdóttir nýkjörin þingkona Kvennalista. Gangan kom til Washington hinn 26. ágúst 1983.

Þann sama dag ákváðu konur að halda Friðarfund kvenna á Lækjartorgi til að taka þátt í baráttu kvenna víða um heim gegn kjarnorkuvopnum og fyrir friði í heiminum. Ávörp fluttu Sigríður Dúna Kristmundsdóttir, þingkona Kvennalista, séra Dalla Þórðardóttir, Sigrún Sturludóttir, Guðrún Helgadóttir, Kristín Guðmundsdóttir, Guðbjörg Linda Rafnsdóttir og séra Auður Eir Vilhjálmsdóttir. Kór Kvennalistans söng.

 

Myndir frá fundinum

 

Gögn um fundinn (PDF)